Εδώ και χιλιετίες, το κατ' εξοχήν δέντρο του μεσογειακού χώρου, η ελιά, συνυπάρχει με τους λαούς της Μεσογείου, έχει συνδεθεί με την καθημερινότητα και τις συνήθειές τους και, έχοντας ξεπεράσει τα όρια του τοπίου, έχει αφήσει τα ίχνη της σε όλους τους πολιτισμούς που αναπτύχθηκαν στα παράλια της.

Τέσσερα ζητήματα που αφορούν τη φροντίδα της ελιάς αυτή την περίοδο θέτει το Περιφερειακό Κέντρο Προστασίας Φυτών Ποιοτικού & Φυτοϋγειονομικού ελέγχου, δίνοντας οδηγίες για τη φροντίδα των δέντρων.

Ο όρος εσπεριδοειδή αναφέρεται σε μία ομάδα φυτών που κατατάσσεται στην οικογένεια των Ρυτοειδών (Rutaceae) και κυρίως στο γένος Κίτρος ή Κιτρέα (Citrus). Είναι χαμηλά δένδρα, που τα φύλλα τους δεν πέφτουν (αειθαλή) και ευδοκιμούν στις τροπικές ή ημιτροπικές και στις εύκρατες χώρες.

Το παρακάτω τεχνικό δελτίο γεωργικών προειδοποιήσεων για τις ασθένειες και την φυτοπροστασία των εσπεριδοειδών εξέδωσε στις 13 Αυγούστου το Περιφερειακό Κέντρο Προστασίας Φυτών Ποιοτικού και Υγειονομικού Ελέγχου Ηρακλείου:

Η Ελλάδα είναι το ιδανικό μέρος για την ανάπτυξη της ελιάς. Το κλίμα, το έδαφος, ευνοούν την καλλιέργεια της ελιάς. Η ελιά είναι δένδρο με λίγες απαιτήσεις και πολύ προσαρμοστικό. Η ποικιλία Κορωνέικη, ευδοκιμεί στις ξηροφυτικές συνθήκες της Μάνης και η Λιανολιά στην υπερβολική υγρασία του εδάφους της Κέρκυρας. Παρόλα αυτά, μελέτες έδειξαν ότι το...

"Γνωρίζοντας το υγρό ατόφιο χρυσάφι", κατά τον ΄Ομηρο και "το μεγάλο Θεραπευτή", κατά τον Ιπποκράτη. Η ιστορία Ελιάς ! Σύμβολο ειρήνης, σοφίας, γονιμότητας, ευημερίας, ευφορίας, τύχης, νίκης. Τρέφει, συντηρεί, προστατεύει, τονώνει, θεραπεύει, εμπνέει. Η ελιά θεωρείται ευλογημένο δένδρο. Ο καρπός της τρώγεται μετά από επεξεργασία και από αυτήν...

(Πορτοκάλι, λεμόνι, μανταρίνι, κουμ κουάτ, κινέζικο λεμόνι ή δάχτυλα του Βούδα, φράπα, περγαμόντο, κίτρο, γκρέιπ φρουτ, λάιμ ή μοσχολέμονο, καλαμοντίν, νεράντζι, γλυκολέμονο κ.α.)